Anasayfa > Basın Merkezi > 2014 > Ocak > 
UNICEF'ten düzenli haber almak için iletişim bilgilerinizi bırakabilirsiniz

Basın Merkezi (1/2014)

Suriyeli çocukların futbol sevgisi yaşadıkları travmayı azaltıyor


Hem kaleci hem de forvet olarak oynayan Ekrem, en beğendiği oyuncuyu sorduğumuzda hiç düşünmeden yanıtlıyor: "Messi" ©UNICEF/Türkiye-2014/Yurtsever
ISLAHİYE, Türkiye, Ocak 2014 - Islahiye Kampı’nda UNICEF ve AFAD tarafından inşaa edilen okulun bitiş zili çalar çalmaz, Suriyeli çocuklardan bazıları Çocuk Dostu Alan’ın bahçesinde bulunan futbol sahasında bir araya geliyor heyecanla. UNICEF’in mavi çantaları kalenin yanına ya da ağların üzerine bırakılıyor önce. Sonra ise hızlıca takımlar için oyuncular seçiliyor ve vakit kaybetmeden maç başlıyor.

Ocak ayı olmasına rağmen hava soğuk sayılmaz. Hem güneş hem de koşarken harcadıkları enerji onları üşütmüyor doğal olarak. O saatlerde tam tepede olan güneş çocukların yere düşen gölgelerini daha büyük ve belirgin hale getiriyor.

Maç sonrası içlerinden biri ile kısa bir sohbet ediyoruz. Adı Ekrem Acuz. Henüz 10 yaşında ve 5.sınıf öğrencisi. Babası okulda müdür yardımcısı olarak, annesi ise yine aynı okulda öğretmen olarak görev yapıyor. 3 ve 6 yaşlarında iki erkek kardeşi daha olduğunu öğreniyoruz Ekrem’den. Her gün burada arkadaşlarıyla okul sonrası maç yaptığını söylüyor bize nefes nefese.

Hem kaleci hem de forvette oynayan Ekrem, en beğendiği futbolcuyu sorduğumuzda hiç düşünmeden yanıtlıyor: “Messi!” Dünyanın en iyi futbolcusu olarak anılan ve aynı zamanda UNICEF İyi Niyet Elçisi olan Lionel Messi, Suriyeli çocukların en sevdiği futbolcu şüphesiz ki! Ama o büyüyünce futbolcu olmayı değil, doktor olmayı tercih ediyor.

Sadece futbol sahasında değil, kamp sınırlarını çerçeveleyen tellerin hemen yanında da kendi aralarında top oynayan çocukları görmek mümkün. Demir teller yönetim açısından güvenlik, anneler açısından çamaşır kurutma, çocuklar açısından ise kale direği işlevi görüyor. Onlar için yer ya da zaman pek de önemli değil. Asıl önemli olan birkaç arkadaş bir araya gelmeleri ve peşinden koşabilecekleri bir meşin yuvarlağa sahip olmaları sadece.

Futbolun büyüsü dünyanın her yerinde olduğu gibi Türkiye’deki kamplarda yaşayan Suriyeli çocukları da etkisi altına alıyor hemen hemen her gün. Ancak burada oynanan oyunu diğerlerinden farklı kılan, Suriyeli çocukların savaş travmasını bir nebze de olsa üzerlerinden atmaya yarayan bir yönü olması…

Onlar “kayıp bir kuşak” olmamak için okullarında eğitimlerine devam ederken, bir yandan da coşkuyla futbolun keyfini çıkartmayı sürdürüyorlar.


Yazı ve fotoğraflar: Ayberk Yurtsever