Anasayfa > Basın Merkezi > 2014 > Mayıs > 
UNICEF'ten düzenli haber almak için iletişim bilgilerinizi bırakabilirsiniz

Basın Merkezi (5/2014)

One Minutes Jr Türkiye Atölye Çalışması


KAHRAMANMARAŞ, Türkiye, 23 Nisan 2014 – Türkiye’nin güneyinde bulunan Kahramanmaraş Kampında 5,000’i çocuk olmak üzere yaklaşık 16,000’e yakın Suriyeli yaşıyor. UNICEF Türkiye Temsilciliği tarafından düzenlenen atölye çalışmasında bu çocuklardan 15 tanesi kendi yaşamlarına ilişkin birer dakikalık “OneMinutesJr” videosu çekme imkanı buldu. Söz konusu atölye çalışması UNICEF Türkiye tarafından Avrupa Birliği'nin finansman desteği ile yürütülen proje kapsamında gerçekleştirildi.

1. Gün


Kahramanmaraş’taki One Minutes Jr atölye çalışmasına katılan üç çocuk UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Eğitim, kamptaki çocuk dostu alanda gerçekleştiriliyor. Çocuk dostu alanda okul çadırlarının yanı sıra çalıştaylara ve sanat derslerine ayrılan konteynerler de bulunuyor. Normal günlerde sabahçı ve öğlenci olmak üzere 4,200 çocuk okula gidiyor. 125 Suriyeli gönüllü olarak öğretmenlik yapıyor. Gönüllü öğretmenler, Suriye’deki savaş nedeniyle memleketlerini terk eden çocukların eğitim açısından geride kalmamaları için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar.

Çalıştayın açılış oturumunda, Ürdün ve Lübnan’daki kamplarda kalan diğer çocukların hazırladığı filmleri gösterdik. Ayrıca, dünyanın dört bir yanından gelen OneMinutesJr videolarının “en iyi” olanlarına da yer verdik. 12-15 yaşları arasındaki beş kız ve on erkekten oluşan katılımcılar çekilen filmlere oldukça ilgi gösterdiler. Çocuklar ve gençler filmleri çok iyi analiz ettiler. Filmlerin beğendikleri ve beğenmedikleri yönlerinden bahsettiler. 


Suriyeli çocuklar, Lübnan’da ve Ürdün’de kısa süre önce düzenlenen atölye çalışmasından örnek filmleri izlerken – UNICEF / Chris Schuepp / 2014
 
5 günlük çalıştayın ilk gününde düzenlenen diğer bir etkinlik, çocuklara ve gençlere film yapımı hakkında temel bilgiler vermek oldu. Çocuklar önce filmleri izleyip bu filmlerin nasıl ve neden bu şekilde çekildiğini anlamaya çalıştılar. Kamera hareketleri, kamera açıları, video ve ses özellikleri ile teknik hususlar tartışıldı ve ilerleyen günlerde kendi filmlerini nasıl çekecekleri anlatılarak gençlere yol gösterildi.

Öğleden sonra katılımcılarla fikir alışverişi ve bireysel görüşmeler yapıldı. Burada, hiçbir yerde olmadığı kadar psikolojik desteğimize ve becerilerimize ihtiyaç duyuldu. Çocukların çoğu, aileleriyle birlikte ülkeyi terk etmeden önce Suriye’deki savaş sırasında çok kötü olaylara şahit olmuştu. Çocuk dostu alanda genellikle, çocukların savaş hakkında konuşmaları veya savaşla ilgili resim yapmalarının önüne geçiliyor. Fakat “serbest beyin fırtınası” oturumu düzenlediğimiz için çocuklar bu süreçte Suriye’deki kötü anılarını yeniden gözlerinin önüne getirdiler. 


Fikir alışverişi oturumunun üzücü sonuçlarından biri – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Çocukların bu anıları hala hatırlayıp dile getirmeleri yaşadıkları travmayı atlatamadıklarının bir göstergesi.  Eğitimci ve yetişkin olarak bizler bu hususu ele alıp olumsuz duyguları olumlu filmlere dönüştürmenin bir yolunu bulmaya çalıştık. Bu son derece hassas bir konu olmasına rağmen bugün herkes açısından oldukça verimli geçti. Çocukların ve eğitimcilerin ortak yaratıcılıkları, ilerleyen günlerde hayata geçirilecek harika film fikirlerini de beraberinde getirdi. 

2.Gün

KAHRAMANMARAŞ, Türkiye, 24 Nisan 2014 – Kahramanmaraş Kampında düzenlenen OneMinutesJr atölye çalışmasının 2. gününde 15 genç katılımcı ile hikâye oluşturma çalışması yaptık. 


Kahramanmaraş şehrinden bir görüntü, arka planda 16,000 Suriyeliye ev sahipliği yapan kamp – UNICEF / Chris Scheupp / 2014

Kampa adımımızı attığımız anda çocukların umut ve çaresizlik arasında gidip geldiklerini gördük. Çocukların büyük bir kısmı Suriye’de şahit oldukları olaylardan dolayı travma yaşıyor ve kamptaki gerçekliği kabullenmeye çalışıyor. Okula gidiyor, anneleri, babaları ve kardeşleriyle çadırlarda kalıyorlar. Temelde normal bir hayat sürüyorlar. Fakat yine de bu çocuklar etrafı tellerle çevrili bir kampta hayatlarını devam ettirmeye çalışan ve gelecekleri belirsiz çocuklar.

Halep’ten gelen Amin (14) kafasındaki görüntüleri bize anlattı. Amin gözlerini kapadığında çocukluğundaki o güzel Suriye’yi hatırlıyor; dağların, tepelerin, nehirlerin, elma ağaçlarının ve evinin bulunduğu Suriye’yi… Ancak Amin gözlerini yeniden açınca her yerde çadırları, mülteci çadırlarını görüyor. 


Gaziantep’teki Acil Durum Ofisinden UNICEF personeli Mevlüt Zümre, çalıştaydaki fikir alışverişi oturumunda çocukların söylediklerini Arapçadan İngilizceye tercüme ediyor. – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Kahramanmaraş’taki kamp şimdi 16,000 Suriyeliye ev sahipliği yapıyor. Bu sayı, kampın asıl kapasitesinin destekleyebileceğinden birkaç bin kişi daha fazla. Her biri 500 çadırdan oluşan 12 bölüme ayrılmış kamp, şehrin eteklerinde büyük bir alana yayılmış durumda. Kampın asıl kapasitesi çoktan dolduğu için fazladan boş bir alan bulmak pek mümkün değil. Suriye’nin kuzey kenti Halep’ten gelen Muhammed (15), Suriye’de oyun oynadıkları futbol sahasını özlemiş. Kamptaki olanaklar oldukça kısıtlı, bu nedenle Muhammed ve arkadaşları çadırlar ile tel örgüler arasında kendi futbol sahalarını yaratmışlar.


Kaydettikleri görüntüleri izleyen iki genç katılımcı – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Lazkiye’den gelen Umar sekiz aydır bu kampta yaşıyor. Savaş sırasında evleri yerle bir olan Umar ve ailesi ülkeden kaçmak zorunda kalmış. 14 yaşındaki Umar mimar olmak istiyor. Hayali ise savaştan sonra Suriye’ye döndüklerinde ailesi için yeni bir ev inşa etmek. Umar, o gün gelene kadar planlar çizerek kendini eğitecekmiş. Kampta topladığı tahta dondurma çubuklarından küçük bir ev inşa ederek ilk tasarımını tamamlamış. Kamptaki kısıtlı imkânlarla yaratıcılığını konuşturanlar ileride başarılı olacak.

İdlip’ten gelen Yazid (13), savaş patlak vermeden önce Suriye’de sahip oldukları güzel bahçelerini anımsıyor. Bahçedeki bütün ağaçları babası dikmiş. Yazid, birkaç ay önce kampta hayatını kaybeden babasını anlatırken ağlamaklı oluyor. Durumu kurtarıp Yazid’i nasıl mutlu edebiliriz? Kelimenin tam anlamıyla olayın köküne iniyoruz. Babasının anısına ve geleceğe dair yeni bir umut yeşersin diye Yazid bir ağaç - kamptaki ilk ağaç- dikecek. 

3.Gün

KAHRAMANMARAŞ, Türkiye, 25 Nisan 2014 – Kahramanmaraş Kampında düzenlenen çalıştayın üçüncü gününde, kampın değişik noktalarında film çekmeye başladık.

Halep’ten gelen Muhammed (13) ilk başta Suriye’den ayrılmayı hiç istememiş. Savaşın çok uzun sürmeyeceğini düşünmüş fakat ailesi daha sonra ülkeyi terk edip Türkiye sınırını geçmeye karar vermiş.  Türkiye’de yalnızca birkaç hafta kalacağını düşünen Muhammed iki yıldır Kahramanmaraş’ta. 


“Taş Devri” filminde Muhammed – UNICEF / Chris Scheupp / 2014

Belirsizliklerle dolu, geleceğin neler getireceğini bilmeden, bir şeylerin olmasını bekleyerek geçen tam iki yıl…  OneMinutesJr filminde Muhammed, kampta tek başına dolanarak, bir taş parçasını tekrar tekrar fırlatıp tutarak bu uzun bekleyişi anlatmaya çalışıyor. Taşlarını üst üste koyduğu yığına varana dek yürüyor. Her güne bir taş parçası… Kampta sonsuz gibi görünen zamanın sembolü…

Halep’ten gelen 15 yaşındaki diğer Muhammed kamptaki yer sıkıntısından şikâyetçi. Muhammed futbol oynamayı çok seviyor fakat kamptaki olanaklar kısıtlı. 16,000 kişi, çevresi altı kilometre olan kare şeklinde bir alan içerisinde yaşıyor. Kamp, her biri yaklaşık 500 çadırdan oluşan farklı bölümlere ayrılmış. Her yer telle çevrili. Spor yapmak ve oyun oynamak için yeteri kadar açık alan yok. Bu yüzden, Muhammed kendi küçük futbol sahasını yaratmış ancak pek çok dileği hala gerçekleşmeyi bekliyor.


Kampta eğlenen çocuklar – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Kampta nereye gitsek onlarca çocuk ve yetişkin etrafımızı sarıyor. Hepsi ne yaptığımızı ve filmi ne zaman çekeceğimizi öğrenmek istiyor. Şimdiden büyük bir izleyici kitlemiz var. İnsanlar çadırlarından çıkıp ellerinde çekirdeklerle olan biteni izliyor. Farklı bir şey gördükleri için hallerinden memnunlar.


OneMinutesJr kameramanı Muhammed büyük bir izleyici kitlesinin önünde film çekiyor – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Öte yandan, çocuklar için UNICEF, Milli Eğitim Bakanlığı ve Türk Kızılayı tarafından yönetilen çadır okullar ve çocuk dostu alan bulunuyor. Bu hafta çalıştayımızı düzenlediğimiz yer, bir çeşit “güvenli bölge”. Kampta geçirdiğimiz ilginç günün ardından kendi merkezimize geri döndük. Ertesi sabah filmin geri kalanını çekmeye başlamadan önce kısaca günün üzerinden geçtik.  

4.Gün

KAHRAMANMARAŞ, Türkiye, 25 Nisan 2014 –
Kahramanmaraş Kampında düzenlenen çalıştayın dördüncü gününde grubun tamamı filmlerini çekmeye devam etti. Şu ana kadar çekimlerin ancak yarısını tamamlayabildiğimiz için bütün günü kampta dolaşıp çadırlarda, sokaklarda, tel örgülerin etrafında, kısacası her yerde film çekerek geçirdik. 


UNICEF Türkiye Temsilcisi Dr. Ayman Abulaban OneMinutesJr atölye çalışmasını ziyaret ederken – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Fakat ilk olarak UNICEF Türkiye Temsilcisi Dr. Ayman Abulaban çocuk dostu alanı ziyaret etti. Abulaban, ertesi gün Almanya Cumhurbaşkanının kampa “önemli bir ziyaret” gerçekleştireceğini, bu nedenle birkaç film göstermeye ve çeşitli sorular sormaya hazırlıklı olmamız gerektiğini hatırlattı. Bunu aklımızda tutarak Kahramanmaraş Kampının sokaklarında işe koyulduk.

İdlip’ten gelen Yazid’in (13), savaş patlak vermeden önce Suriye’de sahip olduğu güzel bahçesini anımsadığından bahsetmiştik. İki gün önce kamptaki ilk ağacın Yazid'in filminde dikileceğini söyleyerek yanlış bilgilendirme yapmışız. Kampı baştan aşağı gezdikten sonra, Suriyelilerin içinde küçük bitkiler yetiştirdikleri birkaç ufak “bahçe” oluşturduklarını gördük. Bu bahçeler onlara bir amacın peşinden gitme, olağan hayatlarına öyle ya da böyle devam etme, bir şeylere göz kulak olma fırsatı tanıyor. Bahçeler, kampı gölgeleyen gri rengi ortadan kaldırarak her yerin yeşile bürünmesini sağlıyor. Yazid de bugün çektiği filmde tam da bunları göstermek istiyor. 


Yazid (13) kendi OneMinutesJr filminde oynarken – UNICEF / Chris Schuepp / 2014
 
Eğer Yazid'in küçük bahçe hayali gerçekleşirse, o bahçede yetişecek ürünler Ammar'ın hayalini gerçekleştirmesine yardımcı olabilir.14 yaşındaki Ammar Halep’ten gelmiş.Evdeyken annesine mutfakta hep yardım eden Ammar şimdi de kamptaki çadırlarında ailesine öğlen yemeği hazırlıyor. Ammar yemek pişirme konusunda çok yetenekli ve ailesiyle birlikte Suriye’ye döndüğünde bir restoran açmak istiyor.


Ammar (14) ve Muhammed “Ammar Restorant” filmini çekerken – UNICEF / Chris Schuepp / 2014
 
Günün sonunda bir film hariç bütün filmleri tamamlamıştık. Artık filmleri montajlayıp ertesi gün Almanya Cumhurbaşkanı tarafından çocuk dostu alana gerçekleştirilecek ziyarete odaklanabiliriz.  

5.Gün

KAHRAMANMARAŞ, Türkiye, 27 Nisan 2014 –
Kahramanmaraş Kampında düzenlenen OneMinutesJr atölye çalışmasının son günü geldi çattı. Ancak yapılacak o kadar çok iş var ki hepsini zamanında tamamlamak zor olacak…

Son birkaç gündür atölye olarak kullandığımız çocuk dostu alan bugün dolu. Almanya Cumhurbaşkanı Joachim Gauck ve kendisine eşlik eden UNICEF Almanya Temsilciliği Hamisi Daniela Schadt bugün saat 11’de Kahramanmaraş’ı ve UNICEF ile Türk Kızılayı tarafından yönetilen çocuk dostu alanı ziyaret edecek. Bu nedenle, yakındaki çadır okullardan birine gidip filmleri tamamlamak için biraz daha çalışma yapmamız gerekiyor.


Almanya Cumhurbaşkanı Kahramanmaraş Kampında – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Almanya Cumhurbaşkanı çok sayıda gazeteciyle birlikte kampa adım atıyor. Küçük çocukların şarkı söyleyip kısa bir tiyatro oyunu sergileyecekleri çocuk dostu alana bu gazetecilerden yalnızca birkaçının girmesine izin veriliyor. Çocuklar şarkılarını söyleyip tiyatro gösterilerini tamamladığında sıra bize gelecek. Almanya’dan gelen konuklarımıza ve UNICEF Türkiye Temsilcisine çektiğimiz filmlerden ikisini göstereceğiz. Filmlerinin galası böylesine özel bir seyirci kitlesi önünde, kocaman bir ekranda yapılacağı için Muhammed ve Majad kendileriyle gurur duyuyorlar. Filmlerden biri oldukça üzücü, diğeri ise daha neşeli; başka bir deyişle, filmler kamptaki çocukların içinde bulunduğu durumu olduğu gibi yansıtıyor. Bu çocuklar kimi zaman kendilerini mutlu hissediyor. Fakat pek çoğu buraya gelmeden önce korkunç olaylara şahit olmuş ve hepsi de evlerine, ülkelerine özlem duyuyor.


Almanya Cumhurbaşkanı Joachim Gauck ve kendisine eşlik eden UNICEF Almanya Temsilciliği Hamisi Daniela Schadt Kahramanmaraş Kampında çocuklarla beraber – UNICEF / Chris Schuepp / 2014

Ziyaretin ardından herkes OneMinutesJr filmlerimizin son detayları üzerinde çalışmaya hazır. Birkaç Suriyeli öğretmen çalıştay odasına gelip Arapçadan İngilizceye yapılacak çevirilere yardım ediyor. Seslendirmeler de çok uzun sürüyor. Bu nedenle, işlerin hepsini tamamlamak tüm öğleden sonramızı alıyor.

Nihayet–hava kararmadan önce- katılımcılara 15 filmin tümünü göstermeye hazırız. Gruptaki iki kızın babası çocuk dostu alana gelip kızlarının niçin hala çadıra dönmediğini soruyor. Kızların babasını bizimle birlikte filmleri izlemeye davet ediyoruz. Babanın, kendi kızlarının ve diğer çocukların çektiği filmleri izledikçe gururla ve sevinçle aydınlanan yüzü, bu hafta hep beraber başardığımız şeylerin küçük bir göstergesi. 


Faaliyet sonunda mutlu ve gururlu katılımcılar – UNICEF / Chris Schuepp /2014

Bu harika ve umut verici OneMinutesJr atölye çalışmasının üzerinden geçmeden önce katılım sertifikalarımızı dağıtıp grup fotoğrafları çektiriyoruz.

15 filmin tamamını izlemek için Kahramanmaraş OneMinutesJr oynatma listesi  linkini tıklayınız.

Daha fazla video için www.theoneminutesjr.org adresini veya UNICEF CEECIS youtube kanalını ziyaret ediniz. 

Chris Schuepp